İstanbul Esenler Otogarı'nda yaklaşık 12 yıldır yaşayan 51 yaşındaki Çetin Duman, gecelerini terminalin rüzgârdan korunaklı köşelerinde geçiriyor. Otogar esnafının desteğiyle ihtiyaçlarını karşılıyor, ancak kalıcı barınma sorunu sürüyor.
Çetin Duman, anne ve babasını kaybettiğini ve çocukluğunu Ankara'da yetiştirme yurdunda geçirdiğini anlatıyor. 18 yaşında yurttan ayrıldığında kalacak yeri olmadığını belirtiyor. Ankara Şehirlerarası Terminal İşletmesi'nde (AŞTİ) yaşamaya başladığını, Yozgat'ta kısa süre çobanlık yaptığını söylüyor.
Ailesinden kalan Yozgat'taki ev, tarla ve hayvanların ağabeyi tarafından imza attırılarak satıldığını iddia ediyor. Satış parasının hesabına yatırılmadığını belirten Duman, iş ararken İstanbul'a geldiğini, inşaatlarda çalışıp otobüs muavinliği yaptığını anlatıyor.
Sokakta uyumaktan çekindiğini ve otogardan ayrılmak istemediğini belirtiyor. Polislerin varlığının kendisini güvende hissettirdiğini ifade eden Duman, terminalde geçen yılların zorluğunu anlatıyor.
Otogar esnafı, Duman'ın ihtiyaçları için destek oluyor. Büfe sahibi yemek veriyor, kıyafet satan esnaf giysi sağlıyor; bazı esnaflar kıyafetlerini temizletiyor, soğuk günlerde dükkânlarını açarak barınmasına yardımcı oluyor. Duman da getir-götür işleri yapıyor, kargoları otobüslere teslim ediyor.
Restoranlardan kalan yiyecekleri topladığını, duş ve kıyafet ihtiyacının sürdüğünü söylüyor. Yüzde 50 oranında zihinsel engeli olduğunu ve sosyal yardım almadığını belirtiyor. Okuma yazma bilmemesinin iş bulmasını zorlaştırdığını anlatıyor. Duman, düzenli hayat kurmak için sıcak bir ev ve geçimini sağlayacak bir iş istiyor.
Kaynak: Milliyet Son Dakika
