Yazı, Cumhuriyetin sola açık olduğunu ve bunun Milli Demokratik Devrim niteliğinden kaynaklandığını savunur. Cumhuriyetçilik; din, toprak ağalığı ve gelenek kaynaklı egemenlik yerine halkın egemenliğini, temel hak ve özgürlükleri temel alan bir anlayış olarak tanımlanır.
Bu çerçevede Cumhuriyetin sosyal devlet ve sosyal demoklasi hedeflediği, sömürülen geniş kitleleri temsil ettiği belirtilir. Fırsat eşitliği, kimsesizlere destek ve emeğin üstünlüğü yazının belirlediği temel yönelimler arasında gösterilir.
Cumhuriyetin devletçi ve laik yapısı da bu sol niteliğin parçası sayılır. Ulusal ekonomik yapının halkın denetiminde kurulması; din, mezhep ve kimlikler karşısında eşitlikçi bir devlet anlayışı, yazının öne çıkardığı ilkelerdir.
Milliyetçilik, ümmetçiliğe karşı ulusçu ve ulusalcı bir çerçeve olarak ele alınır. Bir kimliğin ya da dinin başka topluluklardan üstün görmek anlamına gelmediği vurgulanır. Devrimcilik ise antiemperyalist, bilime ve akla dayalı ileriye dönük bir yaklaşımla ilişkilendirilir.
Atatürk Devrimi ile kurulan model, 1977 yılında yazılan CHP programındaki yeni altı ilkeyle ayrıntılandırılır. Özgürlük, eşitlik, dayanışma, emeğin üstünlüğü ve bütünlüğü, gelişmenin bütünlüğü ve etkinliği ile demokratikleşme bu ilkeler arasında sayılır.
Yazıya göre CHP seçimlerden birinci parti olarak çıkmış, sol yaklaşım seçmenden geniş destek almıştır. 1945’ten sonra Cumhuriyetin yozlaştırıldığı ve saptırıldığı ileri sürülür. Atatürk Devrimi’nin burjuva devrimi sayılmasına itiraz edilir. Bu niteleme, o dönemde burjuvazi bulunmadığı gerekçesiyle ele alınır ve Kemalistlerle solcular arasında Cumhuriyetçi ittifakı engellediği savunulur. Amaç, Cumhuriyetin yıkılmasını önleyen bir iş birliğinin engellenmemesidir.
Kaynak: Cumhuriyet Son Dakika
