Jonathan Coe’un Lessons in Harmony adlı kitabı, Fransız besteci Maurice Ravel ile İngiliz besteci Ralph Vaughan Williams arasındaki sıra dışı dostluğu roman düzeyinde ele alıyor. Yazar, bu ilişkinin ortak müziklerini ve ulusal kimlik meselesini nasıl etkilediğini araştırıyor.
1907 yılında Vaughan Williams, kritik Edwin Evans’a kendi müziğini fazla ağır ve hantal bulduğunu anlatıyor. Royal College of Music’de aldığı eğitim, Bach, Brahms, Beethoven ile Wagner’in ağırlıklı kontrapuntal üslubuna yönelmişti. Köşeyi değiştirmek için Fransız besteci Vincent d’Indy’nin öğrenciliğini düşünüyordu.
Michel-Dimitri Calvocoressi bu planı değiştirir. Ravel’in yakın dostu Maurice Ravel’in, Vaughan Williams için ders vermesini önerir. O sırada Ravel, Fransa’da saygın genç besteciler arasındaydı.
Karşılaşmalarının başında fiziksel ve davranışsal farklar belirgin görünüyordu. Küçük, titiz ve mahremiyet seven Ravel; dev yapılı, dağınık, açık konuşan Vaughan Williams’tan İngiliz halk müziğine yakınlığıyla çok farklıydı. Ravel bu yakınlığı anlamıyordu.
İlk derste Ravel, Vaughan Williams’tan Mozart üslubunda küçük menuet bestelemesini istedi. İngiliz besteci bu egzersizi kabul etmedi. Buna rağmen Paris’te birlikte geçirilen aylar dostluğun başlangıcı oldu; bu ilişki ortak müziklerini derinden etkiledi.
Kitabın merkezinde, farklı ulusal müzik geleneklerinin temsilcileri arasındaki yakınlığın yaratıcı dönüşüm yaratabileceği ve müziğin ulusal kimliği nasıl aydınlatabileceği sorusu var. Coe bu dostluğu duyarlı ve cömert romanla yeniden kurguluyor.
Kaynak: The Guardian International
